Bloog Wirtualna Polska
Są 1 254 434 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

konflikt serologiczny..

piątek, 09 listopada 2012 14:54

                   Konflikt serologiczny

Konflikt serologiczny występuje najczęściej wtedy, gdy jest niezgodność serologiczna matki i ojca dziecka w zakresie układu Rh. Jeśli matka jest osobą Rh ujemną, ojciec Rh dodatnią, a dziecko odziedziczy czynnik Rh po ojcu, to nawet gdy bardzo mała ilość krwi dziecka przedostanie się do krwiobiegu matki, u matki wytwarzają się przeciwciała przeciw krwinkom płodu, które przechodzą przez łożysko do krwiobiegu płodu. Te przeciwciała powodują hemolizę, czyli rozpad krwinek czerwonych płodu.



Choroba hemolityczna

W zależności od stopnia nasilenia hemolizy wyróżnia się kilka postaci choroby hemolitycznej i stosuje różne leczenie. W pierwszej ciąży, której towarzyszy konflikt serologiczny, rzadko dochodzi do powikłań, bo rzadko zdarza się, aby krew dziecka spotkała się z krwią matki. Do takiej sytuacji dochodzi najczęściej podczas porodu, ale należy pamiętać, że także po poronieniu, ciąży ektopowej oraz po zabiegach w czasie ciąży (amniocenteza, biopsja kosmówki).



Najczęściej do wystąpienia skutków konfliktu serologicznego, czyli do pojawienia się choroby hemolitycznej, dochodzi w kolejnych ciążach. Następstwa choroby hemolitycznej to w postaci najłagodniejszej: niedokrwistość i żółtaczka, a w postaci ciężkiej - uogólniony obrzęk lub obumarcie płodu. Nasilona żółtaczka zagraża uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego.


Profilaktyka w zakresie konfliktu serologicznego

Profilaktyka obejmuje oznaczanie czynnika Rh u wszystkich ciężarnych.  Kobiety z Rh ujemnym, u których nie wykazano przeciwciał, badanie obecności przeciwciał powtarza się w 28. tygodniu ciąży. U ciężarnych z Rh ujemnym, u których obecne są przeciwciała, badania powtarza się co 2-4 tygodnie.

Aby uniknąć skutków konfliktu serologicznego w następnej ciąży, kobiecie z czynnikiem Rh ujemnym, która urodziła dziecko z czynnikiem Rh dodatnim, nie później niż 72 godziny po porodzie podaje się immunoglobulinę anty-D.



Obecnie coraz częściej podaje się także immunoglobulinę anty-D około 28. tygodnia ciąży. Immunoglobulinę anty-D podaje się matce nie tylko po urodzeniu dziecka z Rh dodatnim, ale również po poronieniu, ciąży ekotopowej, zabiegach w okresie ciąży oraz po omyłkowym przetoczeniu krwi Rh dodatniej.


Konflikt w obrębie grup głównych AB0


Obecnie, w związku z szeroko stosowaną profilaktyką konfliktu Rh, częściej występuje mniej groźny konflikt w obrębie grup głównych AB0. Dotyczy on sytuacji, w której mama ma krew grupy 0, a dziecko grupy A lub B. Konflikt w grupach ABO może wystąpić już w pierwszej ciąży bez wcześniejszej immunizacji. Jeśli do niego dojdzie, skutkuje to przede wszystkim wystąpieniem żółtaczki (podwyższeniem poziomu bilirubiny u noworodka), a leczy się najczęściej naświetlaniem lampami, czyli fototerapią.



ola.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (24) | dodaj komentarz

konflikt serologiczny..

piątek, 09 listopada 2012 14:48

                        Konflikt serologiczny


Konflikt serologiczny występuje najczęściej wtedy, gdy jest niezgodność serologiczna matki i ojca dziecka w zakresie układu Rh. Jeśli matka jest osobą Rh ujemną, ojciec Rh dodatnią, a dziecko odziedziczy czynnik Rh po ojcu, to nawet gdy bardzo mała ilość krwi dziecka przedostanie się do krwiobiegu matki, u matki wytwarzają się przeciwciała przeciw krwinkom płodu, które przechodzą przez łożysko do krwiobiegu płodu. Te przeciwciała powodują hemolizę, czyli rozpad krwinek czerwonych płodu.

Choroba hemolityczna



W zależności od stopnia nasilenia hemolizy wyróżnia się kilka postaci choroby hemolitycznej i stosuje różne leczenie. W pierwszej ciąży, której towarzyszy konflikt serologiczny, rzadko dochodzi do powikłań, bo rzadko zdarza się, aby krew dziecka spotkała się z krwią matki. Do takiej sytuacji dochodzi najczęściej podczas porodu, ale należy pamiętać, że także po poronieniu, ciąży ektopowej oraz po zabiegach w czasie ciąży.



Najczęściej do wystąpienia skutków konfliktu serologicznego, czyli do pojawienia się choroby hemolitycznej, dochodzi w kolejnych ciążach. Następstwa choroby hemolitycznej to w postaci najłagodniejszej: niedokrwistość i żółtaczka, a w postaci ciężkiej - uogólniony obrzęk lub obumarcie płodu. Nasilona żółtaczka zagraża uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego.

Profilaktyka w zakresie konfliktu serologicznego

Profilaktyka obejmuje oznaczanie czynnika Rh u wszystkich ciężarnych.  Kobiety z Rh ujemnym, u których nie wykazano przeciwciał, badanie obecności przeciwciał powtarza się w 28. tygodniu ciąży. U ciężarnych z Rh ujemnym, u których obecne są przeciwciała, badania powtarza się co 2-4 tygodnie.



Aby uniknąć skutków konfliktu serologicznego w następnej ciąży, kobiecie z czynnikiem Rh ujemnym, która urodziła dziecko z czynnikiem Rh dodatnim, nie później niż 72 godziny po porodzie podaje się immunoglobulinę anty-D.

Obecnie coraz częściej podaje się także immunoglobulinę anty-D około 28. tygodnia ciąży. Immunoglobulinę anty-D podaje się matce nie tylko po urodzeniu dziecka z Rh dodatnim, ale również po poronieniu, ciąży ekotopowej, zabiegach w okresie ciąży oraz po omyłkowym przetoczeniu krwi Rh dodatniej.

Konflikt w obrębie grup głównych AB0



Obecnie, w związku z szeroko stosowaną profilaktyką konfliktu Rh, częściej występuje mniej groźny konflikt w obrębie grup głównych AB0. Dotyczy on sytuacji, w której mama ma krew grupy 0, a dziecko grupy A lub B. Konflikt w grupach ABO może wystąpić już w pierwszej ciąży bez wcześniejszej immunizacji. Jeśli do niego dojdzie, skutkuje to przede wszystkim wystąpieniem żółtaczki (podwyższeniem poziomu bilirubiny u noworodka), a leczy się najczęściej naświetlaniem lampami, czyli fototerapią.


ola.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (11) | dodaj komentarz

Streptococcus agalactiae..

czwartek, 25 października 2012 21:45

 

Streptococcus agalactiae jest :




  • gram-dodatnią bakterią
  • należącą do rodziny paciorkowców beta-hemolizujących
  • kolonizuje nasz przewód pokarmowy i układ moczowo-płciowy
  • obecność w pochwie stwierdza się u 30% kobiet
  • podczas porodu może dojść do kolonizacji przez tą bakterię organizmu rodzącego się dziecka
  • ryzyko przeniesienia się bakterii wynosi 10 %.
  • wart uwagi jest fakt, że nie u każdego z noworodków rozwinie się zakażenie.
  • według naukowych doniesień problem Streptococcus agalactiae dotyczy trojga dzieci na 10 000 skolonizowanych przypadków.


 

 wśród miejscowych reakcji najczęstsze są:

  • ropnie skóry i tkanki podskórnej,
  • zapalenie spojówek, uszu i płuc.
  • rzadziej spotyka się odczyny zapalne ze strony wsierdzia, kości i stawów.
  •  jednak lekarze najbardziej obawiają się infekcji uogólnionych, czyli sepsy


jak zapobiegać?



  • wszystkie kobiety ciężarne w Polsce od niedawna włączone są do globalnego programu profilaktycznego zakażeń wywołanych przez Streptococcus agalactiea.
  • zadaniem badania przesiewowego jest zidentyfikowanie kandydatek do śródporodowej chemiopropfilaktyki, która sprowadza się do podania jednorazowej dawki antybiotyku, z reguły jednej z penicylin. Badanie przeprowadzane jest w 35 - 37 tygodniu ciąży i polega na mikrobiologicznej ocenie posiewów z pochwy i odbytu.
  • kobiety z rozpoznanym w czasie ciąży zakażeniem układu moczowego o etiologii Streptococcus i matki noworodków, u których w przeszłości rozwinęła się wczesna posocznica, powinny otrzymać profilaktykę bez potwierdzenia obecności omawianej bakterii w ich drogach rodnych.
  • dotyczy to także przypadków, w których wynik badania przesiewowego jest nieznany, bez względu na przyczynę tego stanu rzeczy.

Cesarskie cięcie

Zakażenie Streptococcus agalactiae wynika z bezpośredniego kontaktu rodzącego się dziecka ze środowiskiem pochwy, w której ta bakteria bytuje. Dlatego też w przypadku planowego porodu operacyjnego, kiedy zachowana jest ciągłość błon płodowych a więc kiedy dziecko jest w naturalny sposób izolowane od kanału rodnego, nie ma potrzeby stosowania chemioprofilaktyki. Sytuacja przedstawia się odmiennie, jeśli decyzja o cięciu cesarskiemu zapadła po rozpoczęciu porodu lub w przypadku pęknięcia błon płodowych.

ola.


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (12) | dodaj komentarz

tatuaż=zakażenie?

czwartek, 20 września 2012 18:07

...


Tatuaż to ślad uzyskany poprzez inekcyjne podanie tuszu pod naskórek. Obrazy tego typu stały się bardzo popularne. Z medycznego punktu widzenia tatuaż, to mechaniczne uszkodzenie skóry i wprowadzenie ciała obcego. Większość powikłań wiąże się z tymi procesami. Z uszkodzeniem skóry związane będą zakażenia. Skóra jest naturalną barierą przed drobnoustrojami znajdującymi się w naszym otoczeniu. Przerwanie jej ciągłości stwarza doskonałą drogę zakażenia. Igła, sam barwnik, jak i sprzęt mogą stanowić drogę przeniesienia wirusów. Dzieje się tak w wyniku źle dobranej i wykonanej sterylizacji  przed i po każdym zabiegu. Tusz-jako ciało obce może wywołać szereg reakcji organizmu związanych z nietolerancją jego obecności.


Decydując się na ozdobienie swojego ciała, dobrze wybierz wysoce wykwalifikowany zespół pracujący w renomowanym zakładzie. Nasza ostrożność nie powinna się kończyć na tym. Po wykonanym zabiegu uszkodzona skóra przez kilka tygodni stanowi doskonałą drogę zakażenia.

Zagrożenia:
- wirusy:HIV,HBV,HCV
- bakterie
- alergie
-grzyby


*AIDS

groźna choroba zagrażająca życiu. Wywoływana przez wirusa HIV. Wirusem, można się zarazić gdy krew, płyn mózgowo rdzeniowy lub wydzieliny narządów płciowych zakażonej osoby dostaną się do organizmu zdrowej. Zdarza się, że krew na narzędziach, którymi wykonuje się tatuaż nie zostanie odpowiednio usunięta. Częściej porostu używa się jednorazowych igieł. Jeśli jednak to nie zostanie wykonane może dojść do zarażenia.

* Przewlekłe zapalenie wątroby.

   hbv         hcv

Jest to choroba, wywoływana przez różne czynniki, również wirusy zapalenia wątroby typu C (HCV) oraz B (HBV) przenoszone w ten sam sposób co wirus HIV! Jednak ich zdolność do zakażania jest znacznie wyższa niż wirusa HIV.

* Przewlekła atrofia mięśni bezpośrednio przyległych do tatuażu.

Zanik połączony jest z bólem,ponieważ pierwotną przyczyną zaniku mięśni jest uszkodzenie nerwów do nich dochodzących. Powikłanie to objawia się 3 do 6 miesięcy po wykonaniu tatuażu.  Stan ten może utrzymywać się przez kilka lat. Dokładny mechanizm nie został jeszcze poznany, bierze się pod uwagę procesy zapalne lub bezpośrednie toksyczne działanie pigmentu użytego do wykonania tatuażu.

* śmiertelna posocznica


  pałeczkę ropy błękitnej Pseudomona aeruginosa jest jej przyczyną.

* wstrząs anafilaktyczny

silna reakcja alergiczna mogąca w przeciągu kilku minut zabić człowieka. Dlatego przed wykonaniem tatuażu sprawdź, czy twój organizm nie jest nadwrażliwy na tusz używany do tatuażu. W razie takiej nadwrażliwości czasem wystarczy zmienić pigment.

* wrzody ropne

ciężkie zakażenie bakteryjne pozostawiające trwałą szpecącą bliznę.

...
Aby uniknąć wymienionych wyżej nieprzyjemności dobrze jest sprawdzić zakład w którym chcemy wykonać tatuaż. Poprosić o pokazanie miejsca, gdzie sterylizuje się sprzęt lub magazynu jednorazowych końcówek.

  

  Dobrą niegroźną alternatywą są rysunki z henny utrzymujące się przez 2 do 3 tygodni na skórze stanowiąc podobną ozdobę.

ola.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (3) | dodaj komentarz

uryna.

niedziela, 09 września 2012 13:21

Mocz-uryna,



płyn wytwarzany w nerkach,magazynowany z pęcherzu moczowym i wydalany z organizmu, zawierający produkty przemiany materii szkodliwe lub bezużyteczne dla ustroju organizmu.

Zdrowy  człowiek na dzień wydala od 600 do 2500 ml moczu. Zależy to od wielu czynników, m.in. ilości spożytych płynów i temperatury otoczenia.

W skład moczu wchodzi:

  • 96% wody
  • 2,5% azotowych produktów przemiany materii
  • 1,5% soli mineralnych
  • minimalne ilości innych substancji, np. barwników żółciowych

W moczu zdrowego człowieka nie powinny znajdować się cukry, białka, krwinki czerwone i krwinki białe oraz bakterie.


Obecność któregoś z tych czynników może być objawem choroby:

  • cukier w moczu może oznaczać cukromocz - objaw cukrzycy
  • białko w moczu może oznaczać białkomocz - zaburzenia w pracy wątroby
  • limfocyty oraz bakterie w moczu - objaw stanu zapalnego

 

Badanie moczu

jedno z podstawowych badań laboratoryjnych w diagnostyce medycznej. Daje wiele ważnych informacji o fizjologi układu moczowego, a także pośrednio o działanu innych narządów i układów. Na badanie to składa się:

  • ocena fizykochemiczna moczu
  • mikroskopowe badanie uzyskiwanego przez wirowanie osadu moczu

Pobranie materiału do badania:

  • mocz poranny, po przerwie nocnej, na czczo(czyli nie jemy ani nie pijemy już wieczorem!), do chemicznie czystego jednorazowego pojemnika kupionego w aptece!

Nie może być to żaden wyparzony wrzątkiem słoik po..konfiturach!!


  • stosuje się technikę "środkowego strumienia" moczu(czyli pierwszy strumień oddajemy do toalety, po uprzednim podmyciu się!(aby nie wyszły dodatkowe bakterie i śluz)  dopiero wtedy oddajmy resztę moczu do pojemniczka.

Nie musi być on cały zapełniony, aby się aż wylewało,gdyż do badania potrzebne są jedyne ml.

  • kobiety nie powinny oddawać moczu do badania na 3 dni przed i 3 dni po miesiączce, aby uniknąć fałszywie dodatniego wyniku, poprzez dostanie się krwi menstruacyjnej do próbki moczu
  • przed pobraniem moczu jak już wspominałam, należy dokładnie umyć okolice narządów płciowych zewnętrznych, aby nie doszło zafałszowania wyniku badania bakteriami

Pojemnik z moczem powinien zostać dostarczony do laboratorium do 2 godzin od pobrania materiału.

Badanie ogólne moczu


Badanie fizyczne

Barwa i wygląd:

 

  • Pieniący się -świadczy o obecności białka
  • Wodo-jasny do słomkowej – przy dużej ilości wypijanych płynów lub w moczówce prostej
  • Mleczny – w ropnych schorzeniach układu moczowego
  • Pomarańczowy – po witaminie z grupy B, przy podwyższonej zwartości urobilinogenu
  • Czerwony – po spożyciu buraków, krwiomocz lub hemoglobinuria
  • Fioletowy – w stanach pozawałowych i u osób z ciężką niewydolnością jelitową
  • Ciemno brązowy – świadczy o dużym zagęszczeniu moczu np. w stanach gorączkowych, ciemno brązowy z żółtą pianą występuje przy żółtaczce
  • Brązowy, brązowo czarny – przy krwotokach z dróg moczowych przy kwaśnym pH, w porfirii, methemoglobinurii
  • Zielony, niebieski – polekowo                    

    Przejrzystość:

Mocz fizjologiczny jest klarowny, może wystąpić lekkie zmętnienie wywołane obecnością  fosforanów, komórek nabłonkowych, nasienia oraz śluzu. Zmętnienie wywołują też składniki patologiczne takie jak erytrocyty, leukocyty, bakterie.

    Odczyn:

  • pH moczu zależne jest od diety, jaką stosujemy, np. przy diecie mieszanej pH waha się w granicach 5,5 do 6,6;
  • dieta bogatobiałkowa powoduje zakwaszenie moczu do pH 5,2,

 a dieta bogatowarzywna alkalizuje mocz do pH 8,2. Odczyn zależny jest też od czasu przechowywania moczu, ponieważ bakterie namnażając się powodują jego alkalizację(zasadowy).  

                                                                           Woń:

  • Ma znaczenie jedynie w przypadku świeżego moczu, normalnie określana jest jako swoista.

Badanie chemiczne

Przeprowadza się za pomącą specjalnie skonstruowanych fabrycznie pasków z na kroplonymi już odczynnikami chemicznymi, dlatego już po zanurzeniu paska do badania w próbce moczu..wiemy co w nim jest nie tak, gdyż wynik badania jest już po kilku chwilach.


Badanie osadu moczu

 

 

Badanie osadu moczu przeprowadza się na specjalnie przygotowanym moczu. Mocz odwirowuje się przy 2000 obrotów na minutę przez 10 minut. Po dalszych czynnościach laboratoryjnych ocenia się jakościowo, półilościowo i ilościowo wszystkie składniki morfotyczne osadu. Zaliczamy do nich: nabłonki płaskie, leukocyty, erytrocyty, wałeczki lipidów oraz składniki mineralne, których obecność jest uwarunkowana odczynem moczu, a także bakterie, grzyby, pasożyty i śluz. Mogą też się pojawiać składniki normalnie nie występujące w moczu, ale będące zanieczyszczeniem jak np. plemniki, dlatego tak ważne jest przygotowanie się do badania!


Urynoterapia:

kontrowersyjna, zaliczana do medycyny niekonwencjonalnej, metoda leczenia moczem. Wykorzystywane są różne formy tej terapii, które można podzielić na stosowanie zewnętrzne i wewnętrzne. Nie istnieją wiarygodne badania naukowe potwierdzające leczniczą skuteczność urynoterapii

ola.


Podziel się
oceń
0
4

komentarze (5) | dodaj komentarz

wtorek, 27 czerwca 2017

O mnie

OLA

studentka uniwersytetu medycznego,decydująca się ni stąd ni zowąd na założenie bloga i dzielenie się na nim wiedzą zdobytą w książkach,szpitalu,laboratoriach i życiu.interesująca się zdrowiem,które tworzy ludzkie piękno.

Kalendarz

« czerwiec »
pn wt śr cz pt sb nd
   01020304
05060708091011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Archiwum

Statystyki

Odwiedziny: 49437

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl