Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 205 713 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

konflikt serologiczny..

piątek, 09 listopada 2012 14:54

                   Konflikt serologiczny

Konflikt serologiczny występuje najczęściej wtedy, gdy jest niezgodność serologiczna matki i ojca dziecka w zakresie układu Rh. Jeśli matka jest osobą Rh ujemną, ojciec Rh dodatnią, a dziecko odziedziczy czynnik Rh po ojcu, to nawet gdy bardzo mała ilość krwi dziecka przedostanie się do krwiobiegu matki, u matki wytwarzają się przeciwciała przeciw krwinkom płodu, które przechodzą przez łożysko do krwiobiegu płodu. Te przeciwciała powodują hemolizę, czyli rozpad krwinek czerwonych płodu.



Choroba hemolityczna

W zależności od stopnia nasilenia hemolizy wyróżnia się kilka postaci choroby hemolitycznej i stosuje różne leczenie. W pierwszej ciąży, której towarzyszy konflikt serologiczny, rzadko dochodzi do powikłań, bo rzadko zdarza się, aby krew dziecka spotkała się z krwią matki. Do takiej sytuacji dochodzi najczęściej podczas porodu, ale należy pamiętać, że także po poronieniu, ciąży ektopowej oraz po zabiegach w czasie ciąży (amniocenteza, biopsja kosmówki).



Najczęściej do wystąpienia skutków konfliktu serologicznego, czyli do pojawienia się choroby hemolitycznej, dochodzi w kolejnych ciążach. Następstwa choroby hemolitycznej to w postaci najłagodniejszej: niedokrwistość i żółtaczka, a w postaci ciężkiej - uogólniony obrzęk lub obumarcie płodu. Nasilona żółtaczka zagraża uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego.


Profilaktyka w zakresie konfliktu serologicznego

Profilaktyka obejmuje oznaczanie czynnika Rh u wszystkich ciężarnych.  Kobiety z Rh ujemnym, u których nie wykazano przeciwciał, badanie obecności przeciwciał powtarza się w 28. tygodniu ciąży. U ciężarnych z Rh ujemnym, u których obecne są przeciwciała, badania powtarza się co 2-4 tygodnie.

Aby uniknąć skutków konfliktu serologicznego w następnej ciąży, kobiecie z czynnikiem Rh ujemnym, która urodziła dziecko z czynnikiem Rh dodatnim, nie później niż 72 godziny po porodzie podaje się immunoglobulinę anty-D.



Obecnie coraz częściej podaje się także immunoglobulinę anty-D około 28. tygodnia ciąży. Immunoglobulinę anty-D podaje się matce nie tylko po urodzeniu dziecka z Rh dodatnim, ale również po poronieniu, ciąży ekotopowej, zabiegach w okresie ciąży oraz po omyłkowym przetoczeniu krwi Rh dodatniej.


Konflikt w obrębie grup głównych AB0


Obecnie, w związku z szeroko stosowaną profilaktyką konfliktu Rh, częściej występuje mniej groźny konflikt w obrębie grup głównych AB0. Dotyczy on sytuacji, w której mama ma krew grupy 0, a dziecko grupy A lub B. Konflikt w grupach ABO może wystąpić już w pierwszej ciąży bez wcześniejszej immunizacji. Jeśli do niego dojdzie, skutkuje to przede wszystkim wystąpieniem żółtaczki (podwyższeniem poziomu bilirubiny u noworodka), a leczy się najczęściej naświetlaniem lampami, czyli fototerapią.



ola.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (19) | dodaj komentarz

konflikt serologiczny..

piątek, 09 listopada 2012 14:48

                        Konflikt serologiczny


Konflikt serologiczny występuje najczęściej wtedy, gdy jest niezgodność serologiczna matki i ojca dziecka w zakresie układu Rh. Jeśli matka jest osobą Rh ujemną, ojciec Rh dodatnią, a dziecko odziedziczy czynnik Rh po ojcu, to nawet gdy bardzo mała ilość krwi dziecka przedostanie się do krwiobiegu matki, u matki wytwarzają się przeciwciała przeciw krwinkom płodu, które przechodzą przez łożysko do krwiobiegu płodu. Te przeciwciała powodują hemolizę, czyli rozpad krwinek czerwonych płodu.

Choroba hemolityczna



W zależności od stopnia nasilenia hemolizy wyróżnia się kilka postaci choroby hemolitycznej i stosuje różne leczenie. W pierwszej ciąży, której towarzyszy konflikt serologiczny, rzadko dochodzi do powikłań, bo rzadko zdarza się, aby krew dziecka spotkała się z krwią matki. Do takiej sytuacji dochodzi najczęściej podczas porodu, ale należy pamiętać, że także po poronieniu, ciąży ektopowej oraz po zabiegach w czasie ciąży.



Najczęściej do wystąpienia skutków konfliktu serologicznego, czyli do pojawienia się choroby hemolitycznej, dochodzi w kolejnych ciążach. Następstwa choroby hemolitycznej to w postaci najłagodniejszej: niedokrwistość i żółtaczka, a w postaci ciężkiej - uogólniony obrzęk lub obumarcie płodu. Nasilona żółtaczka zagraża uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego.

Profilaktyka w zakresie konfliktu serologicznego

Profilaktyka obejmuje oznaczanie czynnika Rh u wszystkich ciężarnych.  Kobiety z Rh ujemnym, u których nie wykazano przeciwciał, badanie obecności przeciwciał powtarza się w 28. tygodniu ciąży. U ciężarnych z Rh ujemnym, u których obecne są przeciwciała, badania powtarza się co 2-4 tygodnie.



Aby uniknąć skutków konfliktu serologicznego w następnej ciąży, kobiecie z czynnikiem Rh ujemnym, która urodziła dziecko z czynnikiem Rh dodatnim, nie później niż 72 godziny po porodzie podaje się immunoglobulinę anty-D.

Obecnie coraz częściej podaje się także immunoglobulinę anty-D około 28. tygodnia ciąży. Immunoglobulinę anty-D podaje się matce nie tylko po urodzeniu dziecka z Rh dodatnim, ale również po poronieniu, ciąży ekotopowej, zabiegach w okresie ciąży oraz po omyłkowym przetoczeniu krwi Rh dodatniej.

Konflikt w obrębie grup głównych AB0



Obecnie, w związku z szeroko stosowaną profilaktyką konfliktu Rh, częściej występuje mniej groźny konflikt w obrębie grup głównych AB0. Dotyczy on sytuacji, w której mama ma krew grupy 0, a dziecko grupy A lub B. Konflikt w grupach ABO może wystąpić już w pierwszej ciąży bez wcześniejszej immunizacji. Jeśli do niego dojdzie, skutkuje to przede wszystkim wystąpieniem żółtaczki (podwyższeniem poziomu bilirubiny u noworodka), a leczy się najczęściej naświetlaniem lampami, czyli fototerapią.


ola.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (7) | dodaj komentarz

Informowanie osób bliskich o stanie zdrowia pacjenta..

czwartek, 01 listopada 2012 12:33

Czy rodzina ma prawo w każdej sytuacji zasięgać informacji o stanie zdrowia pacjenta?


Czy lekarz ma obowiązek informować członków rodziny, bądź też bliskich o zdrowiu osoby bliskiej?


Czy konkubina, przyjaciel może uzyskać informacje o stanie chorego jeśli ten nie może wyrazić informacji o sposobie przetwarzania swoich danych osobowych z powodu stanu nieprzytomności?


Czy dopuszczalna jest forma udzielania informacji o stanie zdrowia przez telefon jeśli rodzina mieszka daleko od szpitala a pacjent jest nieprzytomny?




 Uregulowanie problematyki zasięgania informacji o stanie zdrowia pacjenta uregulował przepis art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Osoby wykonujące zawody medyczne mogą informować osoby trzecie o stanie zdrowia pacjenta w przypadkach określonych w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Na tej podstawie, lekarz ma obowiązek udzielić pacjentowi przystępnej informacji o jego stanie zdrowia, z zebranej dokumentacji, rozpoznaniu, jak również proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych.

Informacji dotyczących leczenia, dających się przewidzieć następstw i ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniach na przyszłoś. Co ważne, informacja udzielana pacjentowi przez osobę z wykształceniem medycznym musi być przystępna, a zatem zrozumiała dla osób nieposiadających wiedzy medycznej.



W przypadku małoletnich pacjentów, prawo do informacji przysługuje rodzicom, choć również osoby co najmniej 16-letnie mogą zasięgać informacji o stanie własnego zdrowia. Osoby młodsze lekarz informuje w zakresie i formie potrzebnej do prawidłowej diagnozy lub procesu terapeutycznego.



 

Powyżej opisano prawo do zasięgania informacji o własnym stanie zdrowia każdego chorego lub poszkodowanego. Osoby bliskie, jak żona, rodzice, dzieci czy rodzeństwo, nie mogą jednak otrzymywać od lekarza informacji o stanie zdrowia członka rodziny bez zgody samego pacjenta. Zgodę taką można także w dowolnym momencie cofnąć.




W przypadku, gdy pacjent jest małoletni, nieprzytomny lub niezdolny do zrozumienia informacji, lekarz informuje o stanie zdrowia pacjenta osoby bliskie. Są to przypadki, w którym zgoda pacjenta nie jest wymagana. Osoba bliska, w tym konkubina lub przyjaciel pozostający we wspólnym pożyciu może uzyskać informację o stanie zdrowia pacjenta w razie utraty przez niego przytomności. Ogólnie mówiąc to małżonka, krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej, przedstawiciela ustawowego, osobę pozostającą we wspólnym pożyciu lub osobę wskazaną przez pacjenta.




Ustawy medyczne nie regulują zagadnienia sposobu udzielania informacji osobom trzecim. Jeśli pacjent jest dorosły, przytomny i może zrozumieć informacje, a nie wyrazi zgody na informowanie najbliższych o swoim stanie zdrowia, lekarz ma obowiązek dochować w tajemnicy informacje o pacjencie. Możliwe jest udzielanie informacji przez telefon pod warunkiem, że świadczeniodawca ma pewność, iż informacje te uzyskuje uprawniona osoba.





Pacjenci pełnoletni, którzy nie zostali ubezwłasnowolnieni nie posiadają przedstawiciela ustawowego. W takim wypadku lekarz powinien informować również osobę upoważnioną przez pacjenta. Uwaga ta dotyczy zarówno członków rodziny, osób bliskich jaki i innych osób wskazanych przez pacjenta. Lekarz co do zasady nie powinien więc informować osób bliskich, chyba że pacjent upoważni je do uzyskiwania informacji.



 


Wracając do osób trzecich to ustawy nie przesądzają o tym w jakiej formie informować osoby trzecie o stanie zdrowia pacjenta. W konsekwencji lekarz powinien mieć pewność, że przekazuje informacje osobie uprawnionej. W takim wypadku możliwe jest udzielenie informacji telefonicznie (np. lekarz przekazuje informacje telefonicznie osobie, którą poznał wcześniej w szpitalu i w stosunku do której ma pewność, iż spełnia ona wymagania stawiane osobom bliskim). Trzeba podkreślić, iż na świadczeniodawcy spoczywa w takim wypadku ryzyko poinformowania osób nieuprawnionych, co może skutkować odpowiedzialnością z tytułu naruszenia tajemnicy zawodowej.

ola.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (15) | dodaj komentarz

Streptococcus agalactiae..

czwartek, 25 października 2012 21:45

 

Streptococcus agalactiae jest :




  • gram-dodatnią bakterią
  • należącą do rodziny paciorkowców beta-hemolizujących
  • kolonizuje nasz przewód pokarmowy i układ moczowo-płciowy
  • obecność w pochwie stwierdza się u 30% kobiet
  • podczas porodu może dojść do kolonizacji przez tą bakterię organizmu rodzącego się dziecka
  • ryzyko przeniesienia się bakterii wynosi 10 %.
  • wart uwagi jest fakt, że nie u każdego z noworodków rozwinie się zakażenie.
  • według naukowych doniesień problem Streptococcus agalactiae dotyczy trojga dzieci na 10 000 skolonizowanych przypadków.


 

 wśród miejscowych reakcji najczęstsze są:

  • ropnie skóry i tkanki podskórnej,
  • zapalenie spojówek, uszu i płuc.
  • rzadziej spotyka się odczyny zapalne ze strony wsierdzia, kości i stawów.
  •  jednak lekarze najbardziej obawiają się infekcji uogólnionych, czyli sepsy


jak zapobiegać?



  • wszystkie kobiety ciężarne w Polsce od niedawna włączone są do globalnego programu profilaktycznego zakażeń wywołanych przez Streptococcus agalactiea.
  • zadaniem badania przesiewowego jest zidentyfikowanie kandydatek do śródporodowej chemiopropfilaktyki, która sprowadza się do podania jednorazowej dawki antybiotyku, z reguły jednej z penicylin. Badanie przeprowadzane jest w 35 - 37 tygodniu ciąży i polega na mikrobiologicznej ocenie posiewów z pochwy i odbytu.
  • kobiety z rozpoznanym w czasie ciąży zakażeniem układu moczowego o etiologii Streptococcus i matki noworodków, u których w przeszłości rozwinęła się wczesna posocznica, powinny otrzymać profilaktykę bez potwierdzenia obecności omawianej bakterii w ich drogach rodnych.
  • dotyczy to także przypadków, w których wynik badania przesiewowego jest nieznany, bez względu na przyczynę tego stanu rzeczy.

Cesarskie cięcie

Zakażenie Streptococcus agalactiae wynika z bezpośredniego kontaktu rodzącego się dziecka ze środowiskiem pochwy, w której ta bakteria bytuje. Dlatego też w przypadku planowego porodu operacyjnego, kiedy zachowana jest ciągłość błon płodowych a więc kiedy dziecko jest w naturalny sposób izolowane od kanału rodnego, nie ma potrzeby stosowania chemioprofilaktyki. Sytuacja przedstawia się odmiennie, jeśli decyzja o cięciu cesarskiemu zapadła po rozpoczęciu porodu lub w przypadku pęknięcia błon płodowych.

ola.


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (9) | dodaj komentarz

samobadanie ..

niedziela, 14 października 2012 19:59

...


Samobadanie piersi pozwala na wczesne wykrycie zmian nowotworowych oraz szybkie podjęcie leczenia. Kobiety podczas samokontroli są w stanie wyczuć guz wielkości 1 cm, który jest w pełni uleczalny. Czy wiesz jak powinno wyglądać samobadanie piersi?Jeśli ukończyłaś 20 rok życia pamiętaj o rutynowym samobadaniu piersi.



 


 

Badanie wykonuj zawsze w tym samym dniu cyklu menstruacyjnego, najlepiej 2-3 dni po miesiączce, w ciepłym pomieszczeniu, nie rzadziej niż raz na miesiąc.


Prawidłowo wykonane badanie piersi powinno składać się z dwóch etapów. Pierwszy etap polega na oglądaniu stanu piersi, drugi na ocenie dotykowej.

 

 



Stan piersi oglądaj w pozycji stojącej przed lustrem. Najpierw zwróć uwagę, czy nie ma zmian w ich wyglądzie, wielkości, kształcie, kolorze skóry i brodawek. Takiej oceny dokonaj po uniesieniu rąk do góry, a następnie ze swobodnie opuszczonymi rękami.


Nie zapomnij o obejrzeniu górnej części piersi, która dochodzi do pachy.Piersi obejrzyj także z profilu. Spleć dłonie z tyłu głowy i stań przed lustrem raz lewym, raz prawym bokiem. Zwróć uwagę na symetryczne ułożenie piersi.



Następnie pochyl się do przodu i zwróć uwagę na występowanie ewentualnych zmian w kształcie piersi, pofałdowań na skórze, oraz „wyciągniętych” brodawek.



Teraz przejdź do badania dotykowego. Wykonuje się je w pozycji stojącej i leżącej. W tym etapie zwróć uwagę na stan skóry i miąższu piersi oraz wygląd brodawki. Przed przystąpieniem do badania, pamiętaj, że zdrowa pierś powinna mieć miękką, rozluźnioną strukturę.


Badanie dotykowe rozpocznij od sprawdzenia brodawki. W tym celu uciśnij otoczkę brodawki, obserwuj, czy nie wycieka z niej płyn.


Połóż się na plecach i umieść jedną rękę pod głową. Taka pozycja ułatwi dostęp do gruczołu piersiowego. Lewą pierś badaj prawą ręką i na odwrót. Uciskaj pierś poszukując guzków lub zgrubień. Przeprowadź badanie dokładnie na całym obszarze piersi. Badanie wykonuj całą dłonią, a nie tylko końcem palców. Nie zapomnij o sprawdzeniu pach, węzłów chłonnych i okolicy nadobojczykowej. Całą procedurę powtórz dla drugiej piersi. W ten sam sposób zbadaj biust w pozycji stojącej.




Objawy, które powinny wzbudzić niepokój: ból piersi, wyciek z brodawki, zmiana kształtu lub wielkości piersi, przebarwienia na skórze, wyczuwalny guzek lub obrzęk pod pachą.Jeśli zauważysz u siebie takie objawy niezwłocznie skonsultuj się lekarzem. Tylko wczesne wykrycie niepokojących zmian i szybkie wdrożenie terapii daje szansę na pełne wyleczenie ewentualnej choroby.

ola.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (7) | dodaj komentarz

piątek, 30 września 2016

O mnie

OLA

studentka uniwersytetu medycznego,decydująca się ni stąd ni zowąd na założenie bloga i dzielenie się na nim wiedzą zdobytą w książkach,szpitalu,laboratoriach i życiu.interesująca się zdrowiem,które tworzy ludzkie piękno.

Kalendarz

« wrzesień »
pn wt śr cz pt sb nd
   01020304
05060708091011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Archiwum

Statystyki

Odwiedziny: 41223

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl